NUT ARBITER

 

Het nut van een arbiter voor de club en het nut van arbiter zijn, voor jezelf

Bridge is een vrij uniek spelletje: het wordt over de hele wereld gespeeld en de spelregels zijn internationaal vastgesteld, maar…. 80% van de spelers kent de spelregels niet.

De belangrijkste spelregels, zoals bekennen als dat kan en hoger bieden dan je voorganger, zijn de meeste spelers wel bekend, maar de vraag wanneer een kaart als “gespeeld” geldt en of die kaart mag worden teruggenomen, wordt door veel mensen op een verschillende manier beantwoord.

Wat te denken van de volgende situatie:

                                    ª
                                    ©
                                    ¨
                                    §
ª                                                                     ª
©                                                                     © 5
¨                                                                     ¨
§                                                                    §
                                    ª H V B 10
                                   
© V B 9
                                   
¨ H 3 2
                                   
§ V B 10

Zuid speelt 3SA en West moet starten, maar Oost legt © 5 op tafel. Zuid weet dat dat niet zo hoort en roept de arbiter. Desgevraagd meldt Oost dat hij niet goed oplette en dacht dat hij moest uitkomen.

Wat gaat de arbiter u vertellen?
a.
© 5 moet terug en West moet starten, maar mag geen © spelen
b.
© 5 moet terug en West moet nu met © starten
c.
© 5 moet terug en de leider mag van West eisen dat hij ª speelt
d. De leider mag gewoon bijspelen nadat dummy de kaarten op tafel heeft gelegd
e. De leider wordt Dummy en Noord wordt nu leider
f.  West mag uitkomen met wat hij wil en Oost moet
©5 spelen op het eerste moment dat hij dat kan doen (zonder te verzaken)
g. Een combinatie van bovenstaand

U ziet dus zelf: de spelregels zijn niet gemakkelijk (alleen mogelijkheid c hoort hier niet thuis).

Stel u haalt er geen arbiter bij, want we spelen voor ons plezier en niet met het mes op tafel. We lossen dat onderling wel op. Oost neemt zijn kaart terug en West moet uitkomen. West speelt ©A en een kleine © na. Oost neemt ©H en een kleine © voor Zuid. Oost komt met ªA aan slag en heeft dan nog 2 hartens: 1 down.
Normaal zou West met
¨ zijn gestart (heeft VB10): plus 1.

Meteen is de gemoedelijke sfeer omgeslagen in het gevoel “belazerd” te zijn en verschijnt spontaan het mes op tafel…

Daarnaast: stel dat we een avondje “voor ons plezier” hebben gespeeld en na het laatste spel wordt alles ingepakt en opgeruimd. Geen uitslag, want dat kan alleen maar het plezier vergallen. We spelen toch uitsluitend voor het plezier? Ammehoela!!

 

 

Wanneer geldt een kaart als gespeeld?

Een gespeelde kaart mag normaal gesproken niet worden teruggenomen, tenzij daar een omschreven reden voor is, zoals het corrigeren van een niet-voldongen verzaking. Maar wanneer geldt een kaart nu als “gespeeld”?

Dat geldt voor elke “functie” aan tafel anders:

  • De kaart van de leider geldt als gespeeld, als die kaart met de beeldzijde naar boven de tafel raakt of nagenoeg raakt, of dat de leider de kaart als “gespeeld” houdt, zoals de voorgaande kaarten van die leider.
  • Voor de dummy geldt een kaart als gespeeld zodra de leider die kaart aanduidt door dat uit te spreken of aan te wijzen
  • Voor een tegenspeler geldt een kaart als gespeeld als zijn partner deze kaart zou kunnen zien. Dus of de partner die kaart ook daadwerkelijk zag, is niet van belang. Als de leider de kaart ziet, maar de partner deze kaart niet kan zien, geldt de kaart niet als gespeeld.

 

Veel spelers weten dit niet en denken bijvoorbeeld dat de kaart van de dummy pas is gespeeld, als de dummy deze kaart oppakt. Of dat de leider de kaart altijd mag terugnemen omdat hij de leider is. Nou, mooi niet!

 

Een andere vraag

Wanneer mag/moet je een verkeerde uitleg corrigeren?

Ook hier weet het merendeel van de bridgers het juiste antwoord niet. Er zijn 3 mogelijkheden:

  1. U hebt zelf verkeerd uitgelegd en u komt daar tijdens het bieden of spelen achter.
    Dan heeft u drie keuzes:
  1. U legt dat direct uit op het moment dat u erachter komt (u hoeft niet aan de beurt te zijn)
  2. U legt dat uit na de laatste pas en voordat de uitkomst open op tafel komt
  3. Bent u al aan het spelen, dat roept u direct de arbiter en overlegt met hem
  1. Uw partner heeft verkeerd uitgelegd en u wordt de spelende partij:
    U moet de verkeerde uitleg van uw partner corrigeren na de laatste pas en voordat de uitkomst open wordt gelegd. Dat is het handigst als u op dat moment even de arbiter erbij roept.
  2. Uw partner heeft verkeerd uitgelegd en u wordt tegenspeler:
    U moet de verkeerde uitleg corrigeren, maar u mag dat pas doen na de laatste slag.

 

En in de tussentijd houdt u gewoon een “pokerface” en dus geen gebaren en gezichtstrekjes om uw partner te attenderen. Het niet-alerteren waar dat wel moet en, andersom, het alerteren waar dat niet is toegestaan geldt eveneens als verkeerde uitleg.

 

Zij lossen het wel even zelf op
Hoe vaak is het u overkomen, dat de tegenstander het “probleem” oploste, terwijl u daar een heel vervelend gevoel aan overhoudt? Te vaak! Dat is ook niet bevorderlijk voor het alleen maar voor het plezier spelen.

Als iedere speler gelijk wordt behandeld en iedereen weet waar hij aan toe is, kan het er alleen maar plezieriger op worden. De nare nasmaak van het gevoel de dupe te zijn geweest, verandert in een gevoel van consequent “recht spreken” waar je de dupe kunt worden van je eigen fout en niet de dupe wordt van fouten van een ander. Je speelt tenslotte “gewoon” een wedstrijd.

 

 

Is het moeilijk om een goede arbiter te zijn?

Ja en nee. Een arbiter moet studeren op de spelregels, soms een speciale arbitertraining doen en vooral veel oefenen. Als je heel weinig arbitrages doet, raak je heel snel je parate kennis weer kwijt en, andersom, als je veel arbitrages doet, houd je de kennis bij en breid het zelfs uit.

Een arbiter die nauwelijks arbitreert, wordt elke week slechter….
Een arbiter die vaak arbitreert blijft minstens op hetzelfde niveau maar wordt eerder beter.

Er zijn 3 cursussen om een officiële Wedstrijdleider te worden:
Basisvaardigheden Clubleider (BVC)
Clubleider B
Wedstrijdleider

De BVC-cursus vervangt de vroegere Clubleider A-cursus en is (via de NBB) online te volgen, op de computer. Er zijn twee modules: organiseren en arbitreren en voor beide modules is een eindtest met een certificaat. Als u beide certificaten haalt, kunt u de Clubleider B-cursus volgen. Op die cursus worden alle spelregelartikelen behandeld en als u dat diploma haalt, bent u prima in staat een clubavond te leiden. U kunt hierna de Wedstrijdleider-opleiding volgen, maar dat is eigenlijk alleen voor de mensen die het arbitreren en de spelregels “echt leuk” vinden. Het merendeel gaat liever spelen.

De CLB-opleiding is voor het clubniveau dus eigenlijk voldoende.
Maar als u dat niet direct in praktijk brengt, zal uw kennis elke maand afnemen.

Wat is goed voor de club?

Een club kan het beste elke avond meerdere arbiters aanstellen, want de arbiter heeft ook een partner en als hij wordt weggeroepen om een arbitrage te doen, komt de partner misschien in tijdnood. Daar zijn wel oplossingen voor, maar als je meerdere arbiters hebt wordt ook die last eerlijk gedeeld.

Het is ook mogelijk een arbiter in te huren. Die persoon heeft voldoende kwaliteiten om de avond te leiden, zorgt voor de indeling, de juiste gang van zaken en de uitslag. Je moet even zoeken, maar voor 40-50 euro per avond kun je wel iemand vinden. Voordeel is dan, dat het arbitrageprobleem op de club voorlopig is ondergebracht. En als die persoon een keer ziek is, moeten we improviseren.

Kennis van de spelregels leidt tot voordeel!

Belangrijk blijft dat de spelers de spelregels een keer doornemen, zodat ze weten wat hun rechten en plichten zijn. Daar kun je tijdens een spel gewoon gebruik van maken en je voordeel mee doen. En als er een keer iets gebeurt wat volgens de regels niet correct is, roep je de arbiter om het op te lossen. Dat is de primaire taak van de arbiter: oplossen. Niet straffen of moeilijke beperkingen opleggen. In principe het voordeel wegnemen wat een overtredende partij met de overtreding verdiende. Straffen komt pas op de laatste plaats.

Als iedereen zich bewust is van de spelregels en de arbiter wordt consequent ingeschakeld, wordt bridgen pas echt plezierig en spreekt niemand meer van “met het mes op tafel”.

Ron Jedema