Kerst mist pianist

KERST MIST PIANIST

Is het een, vijf, vijftien, vijftig jaar of nog langer geleden, ik weet het niet meer. Het komt mij voor dat er zo ongeveer een mensenleven is verstreken sinds ik er mee begon. Zo lang kan natuurlijk niet, maar ja de fantasie gaat wel eens vaker met me op de loop.

Ruim anderhalf jaar geleden kwam de gedachte bij me op. Zal ik er nog mee doorgaan, of wordt het tijd om te stoppen. Het betreft een activiteit die alleen maar in de buurt ligt van de kerstdagen. Toch wel merkwaardig dat je daar in de zomermaanden over na gaat denken. Simpele en soms ook wel wat moeilijkere overwegingen  volgen niet altijd de wet van de logica. Dus zo’n gedachte kan zo maar opkomen en dat deed hij ook. Een maandje later besef je wat je bij jezelf aanricht. Gelukkig, denk ik dan,  ik heb dan nog een maand of 4 alvorens een besluit te moeten nemen. Naarmate we dichter bij het nemen van een definitieve beslissing komen des te meer druk oefen ik op mezelf uit. Wordt het ja of nee, knopen tellen helpt ook niet. En dan op een zeker moment komt de definitieve beslissing door, zonder mitsen en maren, heel duidelijk en ik ben daarmee zeer in mijn nopjes.

Het zal nu een jaar geleden zijn dat ik een van de leden van de Evenementencommissie daarover aansprak. Ik zei, als je voor volgend jaar een ander kan vinden, of als je er mee wil stoppen, dan heb ik daar geen enkele moeite mee.

Wat het is geworden, kan ik op het moment van schrijven (maandag 17 december 2018) niet weten. Ik heb er niet naar gevraagd. Dus een verrassing voor mij en natuurlijk ook voor u.

Het begon allemaal 15 jaar geleden toen wij, als familie de Ruiter de kerstdrive organiseerden bij de Passageclub. Die club telde toen rond de 80 leden en we speelden in deze zelfde zaal. We besloten toen brandende theelichtkaarsjes op tafel te zetten, de verlichting in de zaal uit te doen en Henk kerstliedjes te laten spelen op de piano. Intussen kwamen de leden binnen en hadden uiteraard in het donker toch wel moeite met het vinden van de juiste speeltafel.  Ondanks deze laatste handicap werd de geste die eerste keer zeer goed ontvangen en was de aanleiding om daar jaarlijks mee door te gaan. En zo was het de vorige kerstdrive dat ik dat voor het laatst deed.

Vind je het jammer dat je er mee gestopt bent vroeg ik aan mezelf. Het antwoord is een hardgrondig ja. Dat zelfde antwoord geef ik op de vraag of ik het verstandig vind te stoppen. Nadere beschouwingen lenen zich niet voor dit verslag.

Een verslag van de kerstdrive 2018 vindt u onder Kerstdrive 2018

Ede 18 december 2018
Henk de Ruiter