TOUR DE BRIDGE 17 AUGUSTUS 2019

TOUR DE BRIDGE 17 AUGUSTUS 2019

Een paar dagen voor de zeventiende augustus 2019 begint het al te kriebelen. De fietstocht staat in de agenda. En zoals elk jaar kijken daar zo rond de 50% van de leden van onze bridgeclub naar uit. Ze doen heel graag mee, omdat ze de anderen willen laten zien dat ze behalve fietsen ook nog kunnen bridgen, of is het andersom. Ik weet het niet, maar iedereen kent zijn eigen mening maar al te goed.

In de aanloop naar de bewuste datum wordt met argusogen het weerbericht gevolgd op de radio, televisie ( in dit opzicht beginnen dit eigenlijk ouderwetse media te worden) en vanzelfsprekend buienradar. Het verlossende bericht komt donderdag. Vrijdag en zondag zou het redelijk droog zijn, de meeste regen wordt opgespaard tot en vooruitgestuurd van Zondag naar Zaterdag. Dat is een duidelijke boodschap. In veel huishoudens wordt naarstig gezocht naar de fietsregenkleding die al zo lang niet meer gebruikt is. Weet je nog waar we die hebben neergelegd. Bij de een ligt die voor het pakken, bij de ander niet en die gaan dan tussen de buien door het dorp? de stad? in om zich van prima regenkleding te voorzien. Zo bereidt een ieder zich voor. Een enkeling besluit om het zekere voor het onzekere te nemen en gaat deelnemen met de auto.

Dan is het zaterdag 17 augustus. Vanaf een uur of 9 komen de eersten aangefietst, enkelen met regenkleding aan, maar die is op dit moment echt niet nodig. De lucht is donkergrijs, ziet er dreigend uit, ze houden de regendruppels nog graag een poosje vast. En dat komt ons natuurlijk heel goed uit.

Na een enkele instructie van algemene aard wordt het sein van vertrek gegeven. Omdat de groep te groot is gaan we in 4 groepen. Op het uitgedeelde loopbriefje is aangegeven bij wie je in de groep hoort. En die indeling telt onverbiddelijk voor de hele dag. Ik krijg Nico als aanvoerder. Daar kom ik later op terug.

Na een kilometer of 8 bereiken we de eerste stop, restaurant de Goudsberg. Rina, die het hele wedstrijdgedeelte regelt, heeft met behulp van de autorijders de tafels klaar gezet. Robert doet nog enkele belangrijke mededelingen die wij allemaal goed in onze oren knopen. Dus kan er nu helemaal niets meer mis gaan. Helaas hebben gedurende de dag 7 paren last van een rusttafel. Een van de deelnemers is ziek geworden en de doos met reservisten is leeg.

We beginnen met het bridgen. Intussen is een deel van het personeel van de Goudsberg druk doende de gereed staande kopjes te vullen met koffie of thee en het andere deel zorgt ervoor dat de appeltaart met slagroom een plekje vindt op de tafel. Enkelen laten het bridgen even voor wat het is en beginnen aan de koffie en het gebak. Na zo’n “lange en vermoeiende” fietstocht gaan die twee er goed in. Daar knapt een mens van op. Dat het resultaat van het onderhavige spel daaronder lijdt, neemt men op de koop toe.

De eerste twee ronden zitten er op. Men kleedt zich weer aan, gaat buiten de fiets opzoeken en ziet dat het geregend heeft. De fietsaanvoerders verzamelen hun groep en gaan op pad. Na een tweetal kilometers gaat het miezeren, maar die is toch zodanig dat het verstandig de regenkleding aan te doen. En nu komt de genomen voorzorgsmaatregel goed van pas, want ook van langdurig miezeren kun je drijfnat worden. Tegen de tijd dat we onze tweede bridge- en lunchplek bereiken laat de regen het al weer afweten. Net als vorig jaar zijn we te gast bij de Wormshoef en  voldoet deze plek weer uitstekend. Rina heeft een probleem. Het rekenprogramma wil niet opstarten. Alle mensen die daarvan verstand hebben worden mede ingeschakeld. Het duurt de hele lunchpauze. Dan moeten aan tafel alle contracten worden genotuleerd, zodat die later op de dag kunnen worden ingevoerd. Als de eerste ronde is gespeeld is de verbinding toch weer hersteld en gaat het, althans voor de spelers, gewoon verder.

Onnodig te vertellen dat de deelnemers zich gedurende een langere tijd  te goed hebben kunnen doen aan de voortreffelijk geserveerde lunch. Goed dat je die zelf moest halen, want dat kost enkele calorieën die je er dan weer aan kunt eten. En anders kun je ze kwijt op het laatste deel van de fietstocht naar het beginpunt Klein Zwitserland.

Onze voorfietser, Nico Hallers staat al even klaar en wacht min of meer geduldig op zijn schaapjes. Vrijwel elke zaterdag fietst hij met een groep van 8 vrienden tussen de 60 en 80 kilometer en dan gaat het wel iets sneller dan nu. Hij heeft nu zijn groep compleet en daar gaan we. Hij is erg bezorgd. Bij elke kruising die ook maar een minimale moeilijkheidsgraad heeft zorgt hij ervoor dat we veilig kunnen oversteken. Even later rijdt hij dan weer vooraan. Ja hij heeft ons een deel van Lunteren laten zien dat aan het oog van de andere drie groepen is ontsnapt. Zij hebben heel wat gemist.  Na dit ludiek uitstapje besluit de groep zich via de vooraf geplande route naar het eindpunt te fietsen. Daar staan de echte leiders van deze fietstocht Tom Dueck en Robert van Hees klaar om ons veilig de weg over te laten steken. Ook deze twee mannen hebben een groep begeleid. De vierde man, Bart Zeggelaar, mag niet ontbreken, een man die al jaren dit werk doet en dus over een geweldige ervaring beschikt.

Ook hier in het restaurant staat alles voor het bridgegebeuren weer klaar. Het programma werkt en we gaan van start voor de laatste twee ronden van totaal 8 spellen. Consumpties kunnen niet contant worden afgerekend. Daar heb je fiches voor nodig, 4 voor 11 euro die je moet kopen bij Robert.

Nadat alle 28 spellen zijn gespeeld ziet Rina Blom kans om binnen het kortst mogelijk tijdbestek de uitslag te produceren. Ze leest de uitslag van de laatst geëindigde (25ste)  tot eerste voor. Winnaars zijn Annelies en Henk de Ruiter met 74,81%.

De 13e bridgefietstocht zit er op. U weet dat er aan het getal 13 negatieve eigenschappen worden toegekend. Echter, niet voor bridgers. Als bridgecursist leer je dat je bridge speelt met 13 kaarten, dat je de bieding mag openen met 13 kaarten dat er uiteindelijk 13 slagen moeten worden gemaakt. Dus: wij, als bridgers kennen die negatieve connotatie niet.

Vooraf maakten wij ons zorgen over het weer, regen, regen en nog eens regen. Dat gebeurde niet. Eigenlijk alleen maar regen terwijl wij binnen ons spelletje speelden. Ik zou me veel meer zorgen hebben gemaakt als de fietsdrive een week later zou zijn gehouden. Strak blauwe lucht, geen zuchtje wind en 32-33 graden. Dat is zeker ook geen pretje. Dus ook hier was 13 ons geluksgetal.

De deelnemers kijken met veel genoegen terug op een geslaagde Tour de Bridge en zien uit naar die van volgend jaar. Dank aan alle organisatoren en medewerkers. Volgend jaar graag weer.

Ede, 30 augustus 2019, Henk de Ruiter.