Kofferbridge 2019

U bent van mij min of meer gewend dat ik na afloop van soortgelijke toernooien een verslag schrijf dat op de website te lezen valt. Vandaag doe ik het anders.

Ik ga u een verhaal vertellen over een bridgende dame die bekend staat als een begenadigde speelster en ook qua uiterlijk er naar boven toe uitspringt. Uit de tendens van dit verhaal zult u begrijpen dat ze graag anoniem wil blijven. ik geef haar gewoon de naam Joffer de Koffer

Ik wilde met die mooie jonge joffer
graag spelen in of om de koffer
maar hoe krijg ik dat met haar
nu eenvoudig voor elkaar.
van flikvlooien houdt ze niet,
ze is erg direct die griet.
dus de stoute schoenen aan
en tegenover haar gaan staan
en gezegd wij gaan er tegenaan
wij als bridgepaar van naam en faam
ze zei laten we dat gaan doen
wij worden zeker kampioen
zo sprak dit heerlijke wicht
recht in mijn gezicht.
de eerste avond was bij mij
en ik ben zeer gastvrij
ik had hapjes en drankjes keurig net
op de bijzettafels neergezet
mijn bridgekompaan
kwam een uurtje eerder aan
elkaar beter leren kennen
nou, dat was al heel snel wennen.
jonge, jonge, ik mocht dan wel drie keer
met haar als bridger in de weer.
ze was allemachtig
prachtig
ik moest even tot mijzelf komen
bij deze joffer van mijn dromen.
gelukkig daar
kwam het paar
met deze goede bridgevrinden
moesten wij de strijd aanbinden
ik wil u blijven boeien en
om u verder niet te vermoeien
kan ik zeggen dat het resultaat
ruimte overlaat
naar onze zin
voor plus of min
ik kreeg sterk de indruk
en die kan niet stuk
dat de eerste avond van de koffer
uitstekend verliep met die joffer
de tweede keer moesten we
uitspelen, bij ze
nou dat paar was een makkie
die zetten we wel even te kakkie
we lieten ze even leven
door een kleine voorsprong te geven
de volgende spellen waren voor ons
en zij verdwenen met een plons
in het allerdiepste diep
heerlijk dat ’t voor ons zo goed verliep
zo kwam de koffer
met daarin de joffer
voor mij steeds dichterbij
op naar de volgende in de rij.
we speelden bij haar.
tegen ons derde paar
en oh, wat een geluk
mijn avond kon niet meer stuk
toen ze mij terstond
kuste met haar welgevormde mond
dat beloofde toch wel wat
voor later die avond met deze schat
in haar huis, gelijk een paleis
winnen we zeker de hoofdprijs.
ik liet mijn gedachten de vrije loop gaan.
ik keek haar nog eens heel goed aan
haar haren, schijnbaar nonchalant
gekamd, stond haar elegant
haar ogen, zwart als ebbenhout
glinsterden als het mooiste goud
ook haar mond en neus
waren een zeer goede keus
ik raak gewoon gedrogeerd
pas op, of het gaat verkeerd
inderdaad daar begint het al
het is toch te mal
spelen we voorbereidend of echt
wat hebben we over tegenspelen gezegd
de contracten aan onze kant
zijn allemaal bij mij beland
ik zal u verder niet vervelen
en ook als zij mogen spelen
kunnen zij alweer een top toucheren
en wij een dikke nul noteren
want ik ben zo gefixeerd
dat alles wat ik doe, doe ik verkeerd.
de cijfers gingen in neerwaartse spiraal
niet 1 of 2 maar allemaal
ik kan u wel onthullen
dat met de stijging van het aantal nullen
de sfeer aan tafel niet beter werd
en klonk als een heel vals concert
en door mijn knutselarij
was het ook gedaan met de rijmelarij
ik had het er niet goed afgebracht
en mijn verweer was boterzacht
gelukkig het laatste spel van de rij
en de kwelling is voor mij voorbij
gaat mijn wens nu in vervulling?
luister en huiver naar de onthulling

Vanaf dit moment ontbreken de juiste rijmwoorden. Het verhaal gaat als volgt verder.

Ik had zo graag direct naar huis willen gaan, maar dat kon ik niet maken omdat de tegenspelers ook nog even nableven. Ze wilden onder het genot van een afzakkertje nog even nagenieten over hun goede resultaat. He,he ze stonden op, namen afscheid en ik wilde meteen mee gaan. Dat werd mij niet gegund. Ik moest nog even wachten. Het duurde langer dan ik had verwacht, ik hoorde soms iemand met stemverheffing praten, een enkele keer gevolgd door een bulderend gelach. Ik voelde heel goed aan dat het over mij ging of toch niet?

Joffer de Koffer kwam de kamer weer binnen en deed de deur zachtjes toe. Dat beloofde niet veel goeds. Ik zag haar trillende neusvleugels en haar ogen schoten vol vuur. Ze was des duivels. Toen kreeg ik de wind van voren.

 De woorden die ze gebruikte daar lusten de honden geen brood van en de havenarbeiders zouden stik jaloers hebben geluisterd en een flink aantal woorden aan hun vocabulaire hebben kunnen toevoegen. Ik kroop in mijn schulp, helaas kreeg ik daarvan geen hulp. Deze Joffer gaf me de ene opdoffer na de andere. Ik werd kleiner en nog wat kleiner en nog kleiner dan klein. Er bleef haast niets van mij over dan wat stof. Toen lukte het Joffer de Koffer mij op te vegen op haar blik en met haar stoffer. Zo ging ik ten offer in de koffer, helaas zonder Joffer de Koffer

Epiloog:

U begrijpt nu dat ik het een verademing vond om vanavond te kunnen bridgen met de vrouw die ik roem zowel om haar uiterlijke als innerlijke schoonheid  die al ruim 60 jaar mijn levens- en bridgepartner is. Verder meen ik te kunnen stellen dat ik als enige man in deze zaal en alle mannen daarbuiten vanavond met deze joffer een duik neem in de koffer.