In memoriam Irene Brulleman
Geplaatst op 20-06-2019

Op 8 juni 2019 is ons clublid Irene Brulleman overleden. Op de begrafenis werd door de voorzitter het volgende 'In memoriam' uitgesproken:

 

Lieve aanwezigen

 

De bridgevereniging BOC verliest in Irene een zeer leuk en prominent lid, maar bovenal een fijn mens. In een email bericht vorige week, in antwoord op een email van mij,  liet zij mij weten:

“Spreek namens mij lieve groeten uit aan alle clubleden. Ik heb goede verzorgsters die bij mij wonen en dag en nacht voor mij bezig zijn. Desondanks ben ik in tegenstelling tot eerdere berichten niet meer in staat om bezoek te ontvangen. Ik ga helaas te snel achteruit. Dank je voor je lieve mail, Groetjes Irene”.

Uiteraard gaat ons medeleven uit naar de directe familieleden, de kinderen en kleinkinderen, voor wie het verlies van Irene het meeste telt.

In het leven van Irene nam bridgen een heel belangrijke plaats in.

Natuurlijk is voor velen, ondanks dat je streeft naar een maximaal resultaat, bridge bovenal een gezelschapsspelletje, maar juist dat woord ‘gezelschap’ tekent de sfeer waarin het zich afspeelt. Iedereen heeft in zijn of haar  leven mensen nodig om samen dingen mee te ondernemen en het leven te delen. Irene vond dit onder andere in bridge. Zij speelde veel èn graag en was aan tafel een zeer plezierige partner en ook fijne tegenspeelster. Jarenlang, zeker 30 jaar,  speelde zij met Rob de Vries bij BOC, zowel op clubavonden alsook in competitieverband. Toen Rob naar het zuiden verhuisde werd gewoon doorgespeeld en wel halverwege in Delft! Rob overleed aan ziekte die ook Irene trof maar zij krabbelde weer overeind. De laatste tijd speelde zij bij ons met Hélène Alfrink en Herman Goudsmit.

Jaap, haar zoon, kreeg het bridgen met de paplepel ingegoten. Irene had veel plezier met wedstrijdjes tussen een aantal vrienden en de jonkies, die hun naam Gehaktmolen alle eer aan deden. Zij maakten gehakt van de oudjes!

Bij onze vereniging had ik het genoegen om samen met haar aan de wieg te staan van ons clubblad ‘de Bockesprongen’. Irene en ik vormden samen de redactie en schreven elk kwartaal een blad vol. Vaak vergaderen, elkaars stukken redigeren en tijdens, en wellicht dankzij, het drinken van enkele glazen wijn ontstonden er steeds meer verhalen. Later sloot Pum v.d Lit zich bij ons aan evenals Rene Kuijs en later ook zoon Jaap en zo voorzagen wij jarenlang de BOC-leden van interessante wetenswaardigheden over bridge in het algemeen en BOC in het bijzonder. Bockesprongen is sinds ons laatste jubileum een paar jaar geleden weer als blad verschenen en sindsdien houden we jaarlijks de opzet van Irene in leven.

 

Irene we zullen je glimlach aan tafel missen.