Einde van het Elffers-avontuur

 

HELDEN ELFFERSBEKER LOPEN MET HORRORSCENARIO FINALE MIS

 

Op woensdag 11 april is het tweede Elffersbekerteam de strijd aangegaan met P.A.S. uit Leiden voor een plek in de finale in Utrecht. Het roemruchte cupfightersteam van die dag bestond uit Maria/Jeroen, Paul/Eldrith, Marjolijn/Ingrid en de invallers Kees/Niels. Aanvang was 20.00 uur in Denksport Centrum Leiden.

Ondanks Henk, Nel en Ruud als supporters begonnen ze gelijk de eerste ronde met een giga black-out. Een grote achterstand. 14 – 62 …een verloren avond …zo leek het. Maar…. Niets daarvan… Onze helden kwamen de tweede ronde geweldig terug tot 15 imps achterstand en de wedstrijdleider kwam vlak voor het verstrijken van de derde ronde nog even bij de nonplayingcaptain (n.p.c.) vragen of hij de ( tot dan toe redelijk gunstige) tussenstand na drie rondes mocht vertellen. De n.p.c. bekeek de verhitte gezichten van de teamleden even snel van een afstandje en besloot de laatste tussenstand NIET te laten omroepen. Dat zou enkel nadelig voor het team zijn. En toen…nagelbijten…wachten..wachten… de paren van het VK team kwamen een voor een bij het supporterstafeltje met de mededeling dat het wel redelijk was gegaan…

En toen…toen kwam de wedstrijdleider met het einduitslag. Horrorscenario. 127 voor Vriendenkring en 128 voor P.A.S. Hij adviseerde gelijk een hertelling en controle uit te voeren. Toen volgden weer 15 spannende minuten. Jeroen dacht dat hij een verschil in ons voordeel had gevonden…maar na diepe analyse bleek het eigenlijk een foute notering door ons te zijn. Na een half uur besloten wij ons neer te leggen bij deze belachelijk minieme nederlaag en heeft de captain voor akkoord getekend. Tegenstanders werden gefeliciteerd en we gingen aan de drank en bitterballen.

De terugreis in de n.p.c.auto was toch reuze gezellig. Er werd gelachen en af en toe vroegen we ons af hoe groot het verschil ook al weer was… o ja… 1 punt. Ja…never a dull moment met bepaalde personen (smiley) op de achterbank. En om 02.00 uur lagen we uitgeput in onze eigen bedjes.

Ondanks dat we uitgeschakeld zijn, toch een geweldige superprestatie om zo ver te komen en zo…zo …zo dicht bij de finale in utrecht te hebben gestaan. Even geroken aan eeuwige roem.

De n.p.c. is apetrots op z’n teams (zowel het eerste als het tweede) en hoopt echt dat volgend jaar weer mensen zich aanmelden voor deelname aan het Elffersbekergebeuren. Echt…een happening met hapjes en drankjes en gezelligheid…en soms…een bijna finale-plaats.