In memoriam Herman Thoolen

 Hieronder de herinneringen van een aantal leden die meer dan gemiddeld met hem te maken hebben gehad. Herman heeft in zijn lange periode van lidmaatschap natuurlijk met velen gespeeld oa ook nog met Frans Schep 1 jaar, en met Ko Oudhof. 

 

Peter Gelpke

Ik zal hem herinneren als de uiterst beschaafde bridgepartner, met wie ik bijna 2 jaar een partnership heb gevormd. Zeer tot genoegen!  Hij was altijd vriendelijk, maar als de (externe) aanleiding er was kon hij zeker voor zichzelf opkomen.  En op zo'n hoge leeftijd nog verbluffend fel in het bridgespel. Bij mijn weten was het zijn laatste partnership, van een lang bridgeleven, waaraan hij op zijn 82e vermoedelijk even serieus begon als een halve eeuw daarvoor. Ik hoop hem dat na te kunnen doen. Als er één punt is dat ik aan het partnership heb overgehouden dan is het deze: het kan soms geen kwaad om wat over te hebben en toch te passen.
Tevens wil ik nog vermelden dat hij met het veelzijdige talent Joop intern nog een keer gepromoveerd is, als tachtiger. Les extrèmes se touchent, zoals de Fransen zeggen.
 

Irene Brandsen

Herman was altijd een heer, tegen dames. Ik heb in de zeven jaar dat ik met hem heb gespeeld, nooit een onvertogen woord gehoord. Dat konden zijn mannelijk tegenspelers niet altijd beamen. Ook met zijn broer kon het knetteren, al hebben zij jaren op de grote tournooien toegeslagen. Ik denk nog regelmatig aan hem, een uiterst vriendelijk mens.

 

Michiel Wilbers

Herman stond bekend om zijn zeer gedegen spel en betrouwbare manier van bieden. Als Herman iets bood dan had hij dat bod ook in zijn hand. Het Thoolen pasje was dan ook een begrip omdat Herman nooit gokte en dus ook wel eens met redelijke handen uit voorzichtigheid paste.
Op golfvakantie in Frankrijk bedachten wij jaren terug het Thoolen-slagje....een op het eerste gezicht wat laffe slag naar het midden van de baan, een zekerheidje voor de eerstvolgende slag. Zeer effectief. Herman straalde van pret toen hij dat later hoorde.
Ook beroemd was het scorelijstje dat hij iedere avond voor zichzelf per spel bijhield, met een letter gaf hij na afloop van ieder spel op dat lijstje iets aan.  Wat dat was wilde hij mij nooit vertellen, ook niet na veel aandringen. Waarschijnlijk iets als "Goed", "erg goed", "cadeautje van de tegenpartij" of dat soort zaken.
Daarnaast staat mij bij dat hij altijd een vragenlijstje op zak had voor gelegenheidspartners. Voor aanvang van de avond nam Herman dat ook steevast me je door. Kort en bondig.
 
Zelf heb ik niet vaak met Herman mogen spelen, van één avond weet ik mij nog te herinneren dat - onafgesproken - de kwantitatieve SA langskwam...en dan niet 4 SA maar 5 SA: vragend naar klein dan wel groot slem. En uiteraard vatte Herman dat ook zo op, "uiteraard Michiel, dat kwam helder over".
 
Tot op hoge leeftijd heeft Herman heel erg goed gebridged, en fijne tegenstander, en ook een geduchte! de ruim 63.000 meesterpunten onderstrepen dat ook!
 

Frans Schep

Ik heb met veel genoegen een jaar een partnerschap met Herman mogen vormen en daar heb ik erg veel van geleerd. Herman was een prettige partner en goede gedegen speler en altijd competitief ingesteld. Herman was een aanhanger van de LTC Losing Trick Count. Hij drong er op aan om na een eerste beoordeling van de kaart altijd nog even de kaart volgens LTC te herwaarderen. Dat scheelde in de bieden nog wel eens.
 

Ronald Wiegers

Ik heb 2 jaar met Herman mogen spelen. Het 1e jaar was geweldig, als wat we deden veranderde in goud. Het 2e een stuk minder. We zijn ook een aantal keer met z n 4en (met Ad en Jeannette) naar de stranddrive van Scheveningen geweest. Na afloop namen Herman en Ad steevast sliptong, of slibtong. Ik weet het nog steeds niet. Ook hebben Herman en ik eens een wedstrijdje in Avifauna gewonnen en de hoofdprijs was een bridgeweekend in Hoenderloo. Na enige aarzeling zijn we toch gegaan, met Jos Mossink en Jeannette. Herman verzorgde na het bridge de kaasplank.
 

Ko Oudhof

Toen ik 2008 was gestopt met Geertjen kwam Herman mij tot mijn verbazing vragen of ik met hem wilde spelen. Dat was het begin van een succesvol driejarig partnership. Het eerste jaar speelde ik met hem in de hoofdklasse van de open paren -voor mij voor het eerst- en promoveerden we gelijk naar de tweede divisie waarin we ons in de jaren erna steeds handhaafden. Twee jaar later promoveerden we -samen met Aad en Jan- ook naar de tweede divisie viertallen. Een geweldige prestatie voor een 81-jarige maar hij vond het toen helaas ook tijd om te stoppen met het spelen in externe competities. In die drie jaar heb ik heel veel van hem geleerd. Vooral in het begin kon hij flink tegen me uitvallen, maar daarna hebben we altijd prima samen kunnen spelen. In elke wedstrijd was hij zeer gedreven en ook altijd goed uitgerust. Bij hem thuis hebben we diverse systeembesprekingen gehad. De laatste jaren heb ik hem daar nog een paar keer opgezocht maar toen zag ik helaas ook dat zijn gezondheid toch wel snel achteruit ging.