De Hoogstraat Trophy 2018
Geplaatst op maandag 26 februari 2018 - 20:20

Ook dit jaar waren er weer genoeg slamspellen.

Drie in OW en één in NZ. Als u dit van tevoren wist, had u dan liever NZ gezeten? De ervaren spelers weten dat een slamspel in handen van de minder ervaren spelers wel eens down kan gaan, wat een goede score kan opleveren. Een eenvoudig slamspel leidt echter vaak tot een slechte score omdat niet iedereen het slam gaat bieden.

 

Evenals vorig jaar scheen de zon uitbundig tijdens de jaarlijks georganiseerde bridgedrive van Wilhelminapark. Dit jaar was de temperatuur echter een paar graden lager. In sommige delen van het land werd al ernstig gespeculeerd op een mogelijke Elfstedentocht.  Het was echter nog niet zo ver.

Met 58 paren was het toernooi ook dit jaar weer goed bezet, het aantal vrijwilligers als vanouds groot, de leiding weer in deskundige handen van Mariëtte Vogelaar.

 

Zie bijvoorbeeld spel 1:

Na pas bij Noord, opent Oost met 1, West biedt 2, goede zeskaart met een opening. Met achttien punten onderneemt Oost meteen een slam onderzoek en besluit tot slot verstandig tot 6Sa. Met alle A V vorken kan Oost alle uitkomsten verdragen. Helaas zitten de schoppen niet rond en moet er één slag in schoppen worden afgestaan, maar dat brengt het slam niet in gevaar. Vijf slagen in schoppen, vijf in harten en twee azen zijn samen goed voor 12 slagen.

 

 

 

Slechts tweemaal werd 6SA geboden en tienmaal 6. 6 ging zesmaal down. Om 6 te maken is het nodig om in een vroeg stadium één schoppen te vertroeven voordat alle troeven worden getrokken, eindigend met de H in de dummy. Om daarna te genieten van de vrije schoppens

 

Op spel 4 is 6 in OW mogelijk of 6Sa in de Oost hand.

 

 

Zuid kan geen uitkomen en het gunstig zitsel in harten en schoppen maken 12 slagen voor OW mogelijk. In één hartencontract is bij een ruitenstart 12 slagen lastig om dit voor elkaar te krijgen. Een echte parentijger neemt de A en probeert zijn verliezende ruiten kwijt te raken door de schoppen snit te nemen. 4+1 levert een score boven het gemiddelde, voor 4C is de beloning een score onder het gemiddelde.

 

 

Op spel 7 is 6 een heel mooi contract. Het is niet eenvoudig om dit slam te bieden. Krijgt u dit tegen u aan tafel dan kunt u echt van pech spreken. Het contract werd slechts tweemaal geboden. Een paar bood 6Sa maar zou bij harten uitkomst down zijn gegaan.

 

Op spel 23 is driemaal 6geboden, tweemaal in de B-lijn en eenmaal in de C-lijn.

Arme NZ moeten met lede ogen aanzien dat het contract niet down is te krijgen.

Ik heb geen idee hoe het contract in werkelijkheid is geboden; het zou zomaar uit de losse pols kunnen gebeuren.

 

 

Dat er tot slot op spel 28 een slam voor NZ mogelijk is zal iedereen zijn ontgaan.

 

 

 

In 6 zijn er twaalf slagen, 5 schoppens, 5 klaveren, hartenaas en een ruiten introever, in 6 zijn er ook twaalf door 5 schoppens, 5 klaveren, hartenaas en een harten introever.

Het slam was onbiedbaar dat is duidelijk. Maar dat niemand 12 slagen wist te maken in een   of contract was wel opmerkelijk.

 

Na het laatste spel is het tijd om te gaan genieten van een drankje en de lekkere hapjes en te gaan luisteren naar de uitslag en prijsuitreiking.

De hoogste score is behaald door Sjoukje Jansma en Lex van Alphen met 66,27%. Proficiat!

De andere prijswinnaars zijn Marian Campfermann met Peter Loof (65,42) en Lies Broekhuijse met Tineke Mokking (64,86). Hulde en proost, tot volgend jaar!