Schoppen V
Geplaatst op donderdag 27 december 2018 door Jan Feringa

“Nog een keer, Boelo. Klaver?”

“Trefle”.

“Precies. Ruiten?”.

“Karro”.

“Mooi. Harten?”.

“Keur toch?”.

“OK. En schoppen?”.

“Dat was piek”.

“Ook goed.”

 

Tammo borg zijn lijstje op. Ze waren er klaar voor. Dit was de eerste keer dat ze in Frankrijk aan een bridgetoernooi meededen en Boelo kon geen woord Frans. Hij had zich daarom voorgenomen Boelo in ieder geval de Franse namen van de speelsoorten te leren, anders gingen er echt dingen mis aan tafel.

 

Ze gingen zitten voor het eerste spel van het toernooi. Boelo zat Zuid en een Frans echtpaar nam plaats op de Oost en West posities. Tot opluchting van Boelo lagen er biddingboxes op tafel. Hij sorteerde zijn kaarten en keek tegen een leuke hand aan: ARV973, V8, 98, R53. Hij zat even raar tegen die twee zwarte R’s aan te kijken, maar bij nadere beschouwing leken ze toch wel heel veel op heren. Geen gekke kaart.

 

Meneer West mocht openen en opende 1. Tammo paste en mevrouw Oost bood 2. Tja, erin komen op 2-niveau bij iedereen kwets, dat is gevaarlijk Maar passen is nog gevaarlijker, zei Tammo altijd, dus legde hij 2 op tafel. 3 links en 4 bij maat, waarna iedereen paste.

 

West zei nog wat in het Frans en Oost begon wat zenuwachtig op haar stoel te schuiven. Tammo zei wat in het Frans terug en legde het uit aan Boelo.

“Hij zegt dat er 50 punten in het spel lijken te zitten en ik heb gezegd dat jij geen Frans verstaat.”

 

West startte met ruiten aas en Tammo legde neer: 106542, AR, 105, D642.

“Wat is klaver D nou weer?”.

“Een vrouw, dame heet dat hier”, zei Tammo. “Sorry, dat was me helemaal ontschoten, ze spelen hier met heel andere kaarten.”

En hij legde aan de buren uit dat Boelo de Franse kaarten niet kende.

 

Boelo zat intussen peentjes te zweten. Dit was het eerste spel in zijn eerste toernooi buiten Nederland en hij zat in een torenhoog contract. En nou moest-ie ook nog met rare plaatjes kaarten.

 

Op ruiten aas verscheen rechts de 3. Op Boelo’s vragende blik stak West zijn duim omhoog, aanmoedigend. Toch switchte West naar een kleine harten voor dummy. De vooruitzichten waren niet best, hij leek in beide lage kleuren twee verliezers te hebben. De meest voor de hand liggende maakkans leek A-klein van klaver bij West.

 

Boelo stak twee vingers omhoog en annonceerde “piek”, waarop Oost een ruiten gooide, voor de aas en de 8. Met de schoppens 2-0 en de ruitens 1-8 (afgaand op de switch in slag 2), leek de kans op een gunstig klaverzitsel niet groot. Hij speelde een harten naar de overkant, waarop iedereen bekende. Oost moest minstens tien rode kaarten hebben en dus 2 of 3 klavers. West had 3 of 4 klavers, dus het Aas-klein scenario ging niet door. Met twee of drie kleine klavers (87 of 987) in west, zou oost (met AB10 of AB109) kunnen worden ingegooid.

 

Hij stak vier vingers op, annonceerde weer “piek”, oost legde weer een ruiten en Boelo speelde gedachteloos in de hand zijn V. Kraaiend van plezier legde west de D op tafel en keek Boelo triomfantelijk aan.

Tammo zuchtte diep. “De V is hun boer, Valet noemen ze dat in Frankrijk. Geeft niks, Boelo, onze kansen komen nog”.

“Jammer, maar dat zal me niet weer overkomen”, verbeet Boelo zich. “Vier schoppen was trouwens ook wel erg aan de prijs”.

Spel:  
W /All  
 
 
♠106542  
♥AR  
♦105  
♣D642  
 
♠D8  
♥D1076542  
♦A  
♣A97  
N
W O
Z
♠-  
♥93  
♦RDV76432  
♣V108  
 
♠ARV973  
♥V8  
♦98  
♣R53  
 

 

Ondertussen was de grijns van West veranderd in een frons en begon Oost steeds onrustiger op haar stoel heen en weer te schuifelen. “Ruiten heer brandt natuurlijk in haar handen” dacht Boelo. “Maar waar denkt west nou zo lang over na?”.

 

De kaart die west uiteindelijk op tafel legde, was D. Boelo troefde in dummy en gooide een klaver weg uit zijn hand. Klaver naar de heer en aas, klaver terug voor de vrouw, een klaver ruff en de verliezende ruiten kon weg op de vierde klaver van dummy.

 

“Briljant, die schoppen V”, zei Tammo. “Je geeft één slag weg en krijgt er twee voor terug. Ook als hij niet in de dubbel renonce speelt, maar een klaver op tafel legt, wordt de vierde klaver in dummy hoog. Ik ga een doos Franse kaarten inslaan en die doe ik cadeau aan APIH, dan gaan we eindelijk die Café-drive een keer winnen.”