De Zeerob wint Leo Zweep toernooi!
Geplaatst op zondag 4 februari 2018 door Ad van 't Hoenderdal

Vrijdagavond 2 februari heeft BC de Zeerob voor het tweede jaar op rij de wedstrijd om de Leo Zweep bokaal gewonnen. Gespeeld werd in het MFC Engelbert, thuishaven van BC Meerbridge, een prima locatie: vriendelijk barpersoneel, dito horecaprijzen en voldoende speelruimte voor 88 bridgers.

 

Er hadden 11 teams van acht spelers ingeschreven, per team ingedeeld in twee viertallen. Voor BC de Zeerob traden aan 1) Jeanne/Kees met Gijs/ Rene en 2) Carolien/Wiebo met Yvonne/Frits. Per wedstrijd worden er twee viertallenuitslagen in IMP berekend en opgeteld en vervolgens omgerekend naar één resultaat per achttal op de (decimale) VP-schaal.

 

Dat het vanavond niet tegenzat, bleek meteen op het eerste spel.

 

Na stevig doorbieden kwamen we (René en Gijs) in 4Sch, te spelen door Zuid. Nadat René de H-B beslissing in de troefkleur goed had gedaan, waren de eerste 7 IMPs in de tas.

 

In de tweede ronde moesten we aantreden tegen Filarski. De uiteindelijke nummer twee. Aan de kant van ons viertal verliep deze wedstrijd redelijk dramatisch. Door een mispeer waar Kees waarschijnlijk twee slapeloze nachten aan overgehouden heeft, verloren wij deze vier spellen met 0-11. Dankzij het nevenviertal ging de wedstrijd voor ons achten slechts met het kleinst mogelijke verschil verloren.

 

In de volgende twee wedstrijden zat het ook bepaald niet tegen. Het sterkste APIH-achttal kwam door een unusual 2-SA misverstand in een bescheiden deelscore, waar het een kwetsbare manche voor hen was. Daarna volgde de wedstrijd tegen BC Groningen, waarin het volgende spel veel punten opleverde, zij het niet onze eigen verdienste.

 

 

Start kla 4, Vrouw voor de Heer Noord. Sch 5 via de vrouw voor de Heer van Zuid. Nu is het altijd één down als Zuid Sch 10 naspeelt. Er volgde echter kla 2 via de 8 (?) voor de 9 van Noord. Sch 2, 8, voor de 10 van Zuid en 2 down. Aan de andere tafel maakten Kees en Jeanne na een heel vriendelijke verdediging zelfs tien slagen.

 

Zo stonden we na vier van de zes ronden nog steeds slechts vier VPs achter op Filarski op het moment dat we de driehoek ingestuurd werden, waarin we het moesten opnemen tegen outsider Martini en Bridge’86. Beide teams waren sterk begonnen met ruim 35 VP’s uit de eerste twee wedstrijden, maar in de ronden 3 en 4 behoorlijk teruggevallen. Tegen  Martini speelden we een rommelige wedstrijd. Aan onze tafel missen wij een niet-kwetsbare  manche (kost 7 IMPS), aan de andere tafel Martini een kwetsbare (levert 10 IMPs op). Aan de streep winnen we deze wedstrijd met 20-18.

Voor het betere horrorbridge moesten we wachten tot de zesde ronde.  René en ik namen het daarin op tegen Hans Janmaat en Hans Morsink van het genoemde Bridge ’86.

 

 

Na het oprapen van Ru Aas en Heer ontspon zich het volgende gesprek tussen Hans en Hans. “Hoe kun je nu naar slam gaan, als we geen Ru controle hebben?” “Jij moet niet gaan cue-en met zo’n zwakke hand!”

Een spel later maken wij nog een veel te hoog geboden 5Ha, mede daardoor winnen we deze wedstrijd met 31-7 (17,31-2,69). Hierna was het de vraag wat koploper Filarski had gedaan. Op de gepubliceerde tussenstand konden we lezen dat zij de vijfde wedstrijd ook weer dik gewonnen hadden, maar in de wandelgangen hoorden we dat zij in de laatste ronde flink klop hadden gekregen van laagvlieger Hogeland. Volgens de gepubliceerde eindstand waren we eerste geworden met bijna 8 VPs voorsprong op nummer twee. Nadat wedstrijdleider Foppe Hemminga de voorgeschreven protesttijd had uitgezeten was de eindstand definitief. Volledigheidshalve nog de top 3:

  1. Zeerob                        81,90
  2. Filarski                        74,06
  3. APIH Magenta.           72,39

Na afloop bleek de wisselbeker in ieder geval niet in Engelbert aanwezig te zijn, die moet dus nog ergens bij iemand van het Zeerob-team van vorig  jaar staan (of in De Walrus?).

 

Het was een vermakelijke avond, waar goed bridge slechts met een vergrootglas opgemerkt kon worden.

 

Gijs de Koning Gans