Verslag lustrumfeest 3 november
Geplaatst op maandag 5 november 2018 - 13:00

Foto's zijn gemaakt door Lucie. Meer foto's vind je in het fotoalbum

 

Afgelopen zaterdag deed ik vol hoop de gordijnen open en werd verwelkomd door een schuchter opkomend, maar steeds krachtiger wordend, zonnetje. Het geluk was met ons want op 3 november een boottocht organiseren heeft een zeker risico. Deze dag vierde BBC haar 11e lustrum, een traditie die vanaf het eerste lustrum in stand is gehouden. De dag is bedoeld om leden op een andere manier met elkaar kennis te laten maken, daarom wordt er niet (officieel) gebridged.

Toen ik om 10 uur bij de Buitenhof kwam om Flory, mijn date voor de dag, op te halen, kreeg ik een volgende verrassing. Je blijkt op zaterdag niet te hoeven betalen voor het parkeren . Verrassend gezien de alarmerende berichten over tarieven vanaf 7,50 per uur die eerder die week in het nieuws kwamen. Blijkbaar hoort de Nieuwe Herlaer niet bij het waterbed (maar dit kan ik ook helemaal verkeerd begrepen hebben hoor).

Na een aangenaam ritje kwamen Flory en ik aan bij het nieuwe Centraal Station. We waren wat vroeg dus hebben we eerst het geheel verbouwde CS bekeken. Zeer fraai allemaal en een enorme verbetering. Onderweg kwamen we al verschillende andere leden tegen die hetzelfde idee hadden. Zo rond een uur of 11 gingen we richting steiger 14, die nog wel heel erg leeg was. Gaandeweg verzamelden steeds meer leden zich op de steiger. Een paar jonge kinderen keek die groep opa’s en oma’s verbaasd aan. Hij komt echt pas over twee weken hoor, jullie zijn te vroeg. Maar dat temperde de verwachtingen natuurlijk niet.

Toen om half twaalf de steiger nog steeds leeg was werd het tijd om te bellen. De boot was onder weg, maar had wat technische problemen. Het was  mooi zonnig weer, maar wachten is nooit leuk en op enig moment wordt het toch onaangenaam. Gelukkig zagen we op dat moment de boot aankomen, maar wat was dat:  Hij werd getrokken door een sleepboot. De boot lag al voor Pampus voordat we aan boord waren laat staan ons in de richting van Pampus bewogen. Grappig was dan weer wel hoe zo’n klein slepertje de grote kapitein Anna hielp met aanmeren.

We konden aan boord en weldra zat iedereen comfortabel met een drankje in de salon van de boot. Er bleek een zekering gesprongen dus de boot was verstoken van elektriciteit. Hoewel het een fraaie historische boot is, is hij wel helemaal gemoderniseerd en dat betekent dat alles afhankelijk van die elektriciteit. Dus niet alleen geen motor en geen licht, maar ook geen koffie, geen soep en geen water op de toiletten. Kortom in een klap voldoende stof voor sterke verhalen tot en met het 20e lustrum. En ja als er geen koffie is dan moet je wel genoegen nemen met een wijntje dat is pure overmacht.

Terwijl de bemanning hard aan een oplossing werkte, volgde overleg met Bas en de kapitein. Het had weinig zin te gaan zwartepieten dus we moesten op zoek naar een aantal mogelijke alternatieven. Gelukkig bleek na 20 minuten het probleem verholpen de aggregaat sloeg weer aan en er was licht, maar belangrijker ook soep. In overleg met de kapitein besloten we wel om niet door de sluizen het Markermeer op te gaan, maar op het IJ en het Noordzeekanaal te blijven. Mocht er iets misgaan dan blokkeerden we in elk geval geen sluizen.  Het was zeer verrassend om Amsterdam en de havens vanaf die kant te zien.

De boot was natuurlijk prachtig. Hij is mooi gerestaureerd en wordt  aangedreven door twee raderen. Vroeger op stoom maar inmiddels helemaal gemoderniseerd op diesel .

Nadat Bas en Ekke de twee programmaleiders voor de dag zich hadden voorgesteld werd een uitstekende en uitgebreide lunch geserveerd. Dankzij de hervonden elektriciteit toch nog met soep en broodjes kroket. Maar het hoogtepunt waren toch de broodjes paling waarvan Bas niet genoeg kon laten aanrukken. De ietwat valse start was al bijna vergeten.

Na de lunch werd het tijd voor vermaak. Bas en Ekke hadden een heuse elfstedentocht uitgezet (Friezen he) waar de leden in elke Friese stad hun vaardigheden konden beoefenen met zeer fraai vormgegeven oudhollandse spelletjes. Ondanks het veelvuldig “och het is maar een spelletje” bleken de deelnemers toch aardig fanatiek (niet echt verrassend eerlijk gezegd). Wat mij opviel was dat de verzuchting het is maar een spelletje veel vaker klonk als de score wat lager uitviel. Maar dat zal wel toeval zijn.  

Zoals bij elke wedstrijd zijn er winnaars en verliezers. Corrie en Luuk veroverden respectievelijk de derde en de tweede plaats, maar overtuigend winnaar was toch Wybe. Alle winnaars werden verrast met een product uit het assortiment van de Friese palingroker, de andere baan van Bas.

 

Moe en voldaan van de spelletjes werd het tijd voor een drankje en een hapje. Onder leiding van Bas werd er gezellig met zijn allen gezongen. Tegen 6 uur meerde de kapitein Anna weer aan achter het CS station  en kon iedereen tevreden weer naar huis. Een mooie dag.